Oor die plaas

Kenmerke van die struktuur van 'n sampioen

Pin
Send
Share
Send
Send


Liefhebbers van "stil jag" is lankal deur die gedagte besoek: Ek wens hierdie skoonheid is aan my dacha gegee, dan hoef jy nie na die bos te gaan, jou rug te buig of jou voete te vertrap nie.En nou is die eeue-oue droom waar geword - nou kan jy oestersampioene, speserye en spesies met ingewikkelde onderwêreldse name groei: Meytaki, Reishi, Shiitake reg by die huis! In hierdie resensie sal ons praat oor die struktuur van 'n pet-sampioen.

Die struktuur van die sampioene

Maar voordat jy betrokke raak by die vervaardiging van lekkernye, is dit nodig om uit te vind wat benodig word vir hierdie boswoner en wat is teenaangedui. En daarom ontstaan ​​die vraag dadelik: wat is 'n sampioen en wat is die struktuur daarvan?

Hoedampioenstruktuur
Sampioene is 'n afsonderlike koninkryk (die idee van biologiese taksonomie) van lewende organismes met 'n eensellige of multisellêre struktuur, nie in staat tot fotosintese en op verskeie maniere gepropageer nie: sporulasie, ontluikende of andersins, afhangende van die lewensvoorwaardes.

Die vroeëre toeskrywing van laer plante is nie meer relevant nie - hierdie organismes word nie net gekenmerk deur die leefwyse van die plante nie, maar ook deur sekere eienskappe van diere. Byvoorbeeld, die velle van die pet is soortgelyk aan die slymvlies van die maag: die spysverteringskanale op sy oppervlak, wanneer hulle die nodige toestand van die kos wat hulle verteer het, bereik, aktiveer dit die "voedende sous" daarin aktief.

Dit is 'n groot fout om te dink dat sampioene wat deur die bosgrond gebreek en in die son gebasseer word, vinnig vet word van die somerreën. Nee, dit is net vrugte liggame wat binne 'n week sal vrot as hulle nie deur diere opgeneem word of deur mense opgeneem word nie.

Hierdie sampioene is byna onkwetsbaar en ewig omdat dit beskerm word teen ongunstige toestande met 'n dik laag geskikte grond daarvoor. "Real" is 'n mycelium- of sampioenkolonie, wat bestaan ​​uit dun sensitiewe drade - hiphae wat in alle rigtings in die grond versprei.

Dit is hierdie omstandighede wat gebruik word in die sampioen groei: dit is nodig om die mycelium versigtig in dele te verdeel - en dit kan na ten minste 'n ander land vervoer word, indien slegs die voorwaardes op die pad ooreenstem met die vereiste. En dan groei daar die verlangde soorte sampioene by die huis.

As jy die pet draai

In plekke wat deur hiphae as gunstigste vir groei beskou word, begin "vrugte". Hier vorm hulle besonder digte strukture - vrugte liggame, of die sampioene self. Swam liggame is niks anders as 'n kompakte massa van parallel, gestapelde hiphae vesels, elkeen lyk soos 'n gestrande kabel sny.

Hoedampioen in die snit

Die vrugte liggaam bestaan ​​uit bene en pette met 'n ander struktuur. daarom Soos dit groei, begin die verdeling van sy weefselvormende selle:

  • vesel met die funksie van opvoeding en handhaaf vorm;
  • hoogs gespesialiseerde strukture.

Die eerste is die basiese weefsel, die "armatuur" van die bene en pette van die sampioenbou. Benewens die klassieke vorm, is daar vrugte liggame: koraal, bolvormig, ooragtig of pieringagtig, en baie ander, selfs meer bizarre konfigurasies.

Van die selle met 'n nou spesialisasie word spore-draende strukture gevorm - die voortplantingsorgane.

As die boonste gedeelte van die pet met dieselfde veselagtige "vleis" as die been gevorm word, het die onderste gedeelte (genoem hymenophore) die voorkoms van óf 'n sponsagtige laag óf 'n sirkel radiaal-uiteenlopende plate. Minder dikwels het die hymenophore 'n oppervlak:

  • glad;
  • stekelrige;
  • gevou;
  • labirintopodobnuyu.

Aan die syoppervlakke van die buise of plate van die hiëniophore is klubvormige formasies - basidia, aan die einde waarvan spore gevorm word.

In spesies van 'n ander struktuur ryp spore in geslote holtes wat nie toegang tot die buitekant het nie - sakke wat op die buitenste oppervlak of in die dieptes van die vrugte liggame is.

Volgens hierdie funksie word sampioene verdeel in:

  • Basidiomycetes (buisvormige, lamellêre en met 'n ander struktuur van die hymenophore) en
  • ascomycetes, of marsupials (Griekse Askos beteken "sak").
Ascomycete, as gevolg van die eienaardighede van hul struktuur, kan nie net sporulasie, maar ook van primitiewe seksuele voortplanting.

By nader ondersoek

Sampioene kan 'n eensellige of multikellêre struktuur hê.

'N Voorbeeld van die eerste opsie is gis, bestaande uit 'n enkele sel (selfs al is daar baie dogterkamers gevorm tydens die ontluikingsproses, is dit een sel). Weens die bestaan ​​in die oorvloedige voedselomgewing besef baie van hulle nie hul vermoë om seksuele voortplanting te hê nie, verkies om te ontluik.

Eensellige sampioene (gis)

Die kapsampioen van 'n tradisionele struktuur, met 'n groot vrugte-liggaam, is 'n multisellêre organisme. Hy het 'n pet en 'n been. Die been kan aan die dop gekoppel word:

  • in die sentrum;
  • eksentrieke (nie gesentreer nie);
  • sywaarts (samevoegende bene met die rand van die pet).
Ongeag die manier waarop hulle gekombineer word, word die sampioen as 'n hoed beskou, of dit nou 'n bottergereg of 'n tinder is.

Hierdie struktuur is ten volle geregverdig deur die taak van elke deel van die struktuur.

Die beensteunpaal lig die pet so hoog as moontlik bo die grondvlak. Hoe langer die been, hoe langer die kontak van die pet met die grond sal wees, wat beteken dat dit nie meer sal vrot nie. Daarbenewens is dit dus beter sigbaar vir diere wat sampioene eet: slakke en groter, tot elks.

Die helder kleur van die pet en die reuk wat daaruit kom, stimuleer ook die begeerte om die sampioen te eet. Maar hoekom doen dit? Vir die versadiging van die liggaam van die persoon wat geëet en ... vir die verspreiding van die spesie na nuwe hoeke van die bos. Of selfs vir "uitvoer" na die naburige bos.

kop - die kroonkop is nie net 'n versiering van die swam nie, maar ook, indien nie 'n voortplantingsorgaan nie, dan ten minste 'n deel van die plan om nuwe gebiede aan te gryp,

Want dit bevat kontroversie.

Teel funksies

Die spore is duidelik sigbaar onder die verouderingsmonsters in die vorm van 'n sirkel (met 'n deursnee presies die grootte van die pet) van poeier met 'n kenmerkende kleur vir die spesie. Nadat hulle volwasse geword het en uit die pet gespoel het, herhaal hulle presies die tekening van sy hymenophore - buisvormige, lamellêre of ander (in die tinder-labirint-agtige).

Teel Sporingsampioene Spore

'N Spore is 'n analoog van 'n saad van hoër plante, matriks van een sel, wat die hele program van lewe en ontwikkeling van die organisme bevat. Word geëet, dit word nie verteer in die ingewande van die een wat geëet het nie, maar op die grond val en diep daarin ontkiem, gee aanleiding tot 'n nuwe mycelium.

Dus vir die slinkse verhoog die kans om wyer te vestig, vir geskille, om gratis in die dier se liggaam te reis, sal val in nuwe plekke, dikwels baie kilometer van die oue.

Uit die menslike dunderm, is dit onwaarskynlik dat spore in die grond val (eerder in riole). Maar 'n mens gooi 'n mishoop óf in 'n komposkas-sampioen snoei, of selfs hele monsters: wurmagtig, oud en oorryp. En met verrassing en vreugde vind hy na 'n rukkie stewige mushrooms of ander spesies wat onmoontlik is vir die groeitoestande.

Groeiende sampioene in die tuin is glad nie moeilik nie.

Bosskoonhede het nie eers regtig lewe nodig nie, net hitte, vog en 'n voedingsubstraat. daarom skep hulle voorwaardes vir groei byna niks nie - Jy hoef net mycelium op 'n plant of houtagtige substraat te koop, of 'n "sjampanje" -kos op 'n geskikte plek op die terrein te vestig.

En houtsoorte van die klas tinderarbeiders word geïmplanteer in die afsny van geskikte dooie hout deur mycelium op spesiale stokke (gestuur in steriele verpakking) in gate daarin geboor te plaas, gevolg deur hul verseëling met 'n inerte materiaal.

Oestersampioene word suksesvol gekweek op 'n plant-strooi substraat, maar ter wille van sulke waardevolle sampioene soos Reishi, sou dit nie 'n sonde wees om mycelium in 'n lewende boom te probeer plant nie.

Pin
Send
Share
Send
Send